i organima Saveza Komunista. Omladinsko glasilo
"Mi", Časopis za umjetnost, nauku i kulturu ''Ars",Književna opština
Cetinje, Radio Cetinje i niz književnih i kulturnih manifestacija
vezanih za Cetinje i Crnu Goru, samo su dio projekata koje je inicirao
i realizovao.
Slavko Perovic je jedan od osnivača Liberalnog saveza Crne Gore
i u (teškim) godinama koje su dolazile, izrasta u utemeljivača Stranke.
Svoj Liberalno Demokratski rad započeo je kao predsjednik Izvršnog
odbora LSCG 1990 godine, da bi na Prvoj redovnoj skupštini LSCG
u Cetinju, 1991 godine, bio izabran za predsjednika LSCG. Poslanik
je u višestranackoj SR CG od njenog konstituisanja (1990 godine)
, a u svojoj karijeri, tu dužnost u preuzeo po drugi put nakon Parlamentarnih
Izbora novembra 1996 godine. Te iste godine ce biti inicijator istorijske
koalicije "Narodna Sloga" (1996 god.) kojom utemeljava puteve pomirenja
Srpstva i Crnogoštva u Crnoj Gori sa ciljem da Crna Gora sa političkih
krene ka rješavanju svakodnevnih problema.
U procesu takvih nastojanja, davna 1988 godina biva prestupna. Slavko
Perović poslije rada na više zaduženja, izmedu ostalih na mjestu
Opštinskog javnog tužioca, dekretom Vlade Crne Gore, 5 avgusta 1988
godine,a kao Predsjednik Književne Opstine Cetinja (KOC) biva smijenjen
zbog "neprikladnog" političkog angažmana.
Povod je bio odluka Slavka Perovića tada na mjestu Predsjednika
Književne Opštine , da dozvoli da se na Cetinju štampa "Etnogenezofobija",
Sava Brkovića. Ta odluka ce rezultirati njenim štampanjem i izdavanjem
a za posljedicu imati osudu Saveza komunista da je pečatira kao
"knjigu koja je nacinila štetu Cetinju", i onoga ko je odobrio
stavi u na listu "državnih neprijatelja".
Optužen kao idejno-politicki neprikladan, zbog nedjelovanja u skladu
sa Statutom Saveza Komunista Jugoslavije (SKJ) i stavovima partijskih
organa, Slavku Peroviću se izrice "
najstrožija
idejno-politička mjera" i biva smijenjen sa funkcije člana Komiteta
Saveza Komunista na Cetinju i funkcije Predsjednika Književne Opstine
Cetinje.
No, na udaru jednopartijskog dogmatskog sistema centrirane moci,
nalaze se i
mnogi drugi pojednici
koji prevazilaze dozvoljeni okvir djelovanja a zapravo uskraceni
za osnovne slobode slobodnog drustva, sto ce rezultirati raspadanjem
Saveza Komunista. Dolazi do podjele vlasti na više partija, ali
kolač vlasti ne biva podjeljen - kako to u demokratiji i višestranackom
sistemu biva, nego su one i dalje pod centriranom upravom Saveza
Komunista.
Preko sve ove farse višepartijskog sistema, svojim radom, Slavko
Perović ostaje kako tada tako i do današnjeg dana na čelu demokratskog
Bastiona.
Na Cetinju, 26. januara 1990, protiv sveopšte destrukcije, i kao
teški opozicioner takve uprave, uzdiže se i stvara Liberalni Savez
Crne Gore upozoravajući na sve taktike održavanja jednoiste vlasti,
koja ne bira sredstva; i ratovima, bijednom, nacionalnom i građanskom
pljackom, izolacijom i proganjanima, Crna Gora biva ugušena, a zloupotrebom
državnih institucija, državnog imena, osnovnih ljudskih i demokratskih
prava, ostaje takva do današnjeg dana.
Pod lažnim višestranacjem, se ispod groteskne šminke parlamentarne
demokratije i navodne trodjelne podjele vlasti na zakonodavnu, izvršnu
i sudsku, prikriva sistem golog jedinstva vlasti koja se kontroliše,
baš kao u doba jednopartijskog komunistickog sistema, iz vaninstitucionalnih
centara moci.
U svojoj trinaesto godišnjoj borbi da pokaže da aktivni političari
mijenjaju jedino Partijske i Državne nazive i imena, i da se izbori
za osnovna demokratska prava sa pravom na pojedinca na slobodu i
izbor, Liberalni Savez Crne Gore ostaje kako osnivačke 1990 godine,
tako i današnje 2003., na istom putu borbe za slobodu, prosperitet,
državnu, nacionalnu, kulturnu, i istorijsku prepoznatljivost, i
integraciju Crne Gore u evropske tokove. Perović je jedan od inicijatora
za osnivanje Internacionalnog
Tibunala
za ratne zločine u Den Hagu, (Holandija), koji 17 novembra 1993
godine pocinje sa radom, a danas trazi izručenja odgovornih za sramne
stranice istorije koju, nažalost, tadašnji rad Liberalnog Saveza
Crne Gore nije uspio da spriječi. U takvoj borbi Liberalnog Saveza,
prepoznaje se politički pofil Perović Slavka kao jedne od apsolutno
kljucnih figura.
Slavko Perović prolazi cio spektar funkcija u LS; na zasjedanju
II vanredne konferencije LSCG u Budvi, decembra 1997 godine, shodno
novom Statutu stranke, izabran je za Političkog Lidera Liberalnog
Saveza Crne Gore. Na trećoj redovnoj konferecniji LSCG održanoj
u Igalu (1999), izabran je za Rizničara Liberalnog Saveza Crne Gore.
A na vanrednoj konferenciji u Podgorici (2001) izabran je za Portparola.
Poslije oktobarskih Parlamentarnih Izbora 2002 godine, i udarom
vladajuce mašinerije, Slavko Perović ne želeci da kampanje i hajke
na njega oštete Liberalni Savez, povlači se sa funkcija pri LSCG,
ali ostaje aktivan i spreman za dalja demokratska djelovanja.
