Liberalni Savez Crne Gore

kampanje

Zdravko Šoć - Sigurno je da se pravi podaci neće znati dok ih saopštava aktuelna vlast i institucije pod njenom kontrolom

LIBERALNI SAVEZ CRNE GORE
Veliki kabinet, Rad i socijalna politiku
Zdravko Šoć
Podgorica, 17. Februar 2004. godine

(Podgorica, 17. Februar 2004. godine) - Prošlo je vrijeme kada je DPS opstajao na vlasti proizvodeći stalne tenzije među građanima crne gore bilo na nacionalnoj ili vjerskoj osnovi.to je pokazalo i zadnje okupljanje ispred zgrade Vlade Republike Crne Gore.

Teme koje sve više zaokupljaju stanovništvo i što je najvažnije dosadašnje članove i glasače DPS-a su stanje u privredi, podizanje nivoa životnog standarda i mogućnost zapošljavanja.

Kada je u pitanju stanje u crnogorskoj privredi možemo konstatovati da se ona nalazi u agoniji. Prema podacima Centralne banke Crne Gore u toku 2003. godine više od 6600 preduzeća u kojima radi 75000 zaposljenih je bilo nelikvidno. Od tog broja 93% su privredna preduzeća.

Dodatne probleme stvara nemogućnost primjene pojedinih odredaba Zakona o insolventnosti privrednih društava, Zakona o radu i Opšteg kolektivnog ugovora. Na primjer kada bi se dosljedno primijenio Zakon o insolventnosti privrednih društava odnosno član 6 navedenog zakona kojim je predviđeno da povjerilac može podnijeti prijedlog za pokretanje stečajnog postupka ako dužnik nije izmirio dospjeli dug i sa izmirenjem kasni najmanje 30 dana, ako je taj iznos veći od 2500 eura i ako dužnik i inače ne izmiruje dugove o dospjelosti, crnogorska privreda bi se našla pred bankrotom.

Ako bi se uz sve ovo primijenili član 67 Zakona o radu i član 28 Opšteg kolektivnog ugovora, po kome je poslodavac obavezan da zarade isplaćuje najmanje jedanput mjesečno onda bi bio doveden u pitanje biološki opstanak stanovništva.

Kao posljedica ovako teškog stanja u privredi došlo je do svakodnevnih štrajkova zaposljenih, tako da ih je u januaru bilo 18 od kojih 11 i dalje traje a ostali su zamrznuti dok se ne završe pregovori o ispunjenju uslova vezanih za prekid štrajka.

Interesantno je spomenuti kao specifičnost koja se samo kod nas dešava da 150 radnika preduzeća »Grazing« štrajkuje kod kuće jer su im poslovne prostorije prodate, a da im prije toga nije riješen radno pravni status.

Umjesto da rješava nagomilane probleme vlast nas dodatno zbunjuje mnoštvom različitih podataka o istom. Tako da u zavisnosti od toga ko te podatke saopštava postoje vidne razlike o stopi inflacije. Centralna banka Crne Gore tvrdi da je prosječna inflacija u 2003. godini bila 8,1% a »Monstat« da je za jedanaest mjeseci 2003.godine, bila 6,7%. Isto važi i za 2002. godinu, Centralna banka Crne Gore 9,4% a »Monstat« 17,5% stopa inflacije.

Stopa nezaposlenosti zavisno od izvora informacija varira od 10% do 40% tako da nas ne bi začudilo da neko ustvrdi da nezaposlenih uopšte i nema. Isto važi za prosječne zarade i naknade. Po jednima prosječna zarada u julu 2003. godine iznosila je 208 eura a po drugima 255 eura.

Sigurno je da se pravi podaci neće znati dok ih saopštava aktuelna vlast i institucije pod njenom kontrolom. Tako da će prvi naš zadatak biti da prezentiramo pravu sliku stanja crnogorske privrede i društva uopšte. Nakon toga predstoji posao na donošenju zakona koje aktuelna vlast izbjegava da stavi na dnevni red Skupštine Republike Crne Gore, a to su: Zakon o antikorupciji, Zakon o konfliktu interesa i Zakon o ekstra profitu i najzad, da se počne primjenjivati Zakon o restituciji, jer samo na taj način možemo računati na strane investicije koje jedino mogu oživjeti »klinički mrtvu« crnogorsku ekonomiju.

Podgorica, 17. Februar 2004. godine

Azurirao: Aleksandar Aleksic

Nazad na kampanje

vrh