Liberalni savez Crne Gore
Potpredsjednik LSCG Miodrag Vukmanović
Skupština Republike Crne Gore
Podgorica, 18. Mart 1994. godine

Miodrag Vukmanović - LSCG podržava razlikovanje LSCG-a i SDP-a do tog nivoa da ne smije biti neobaviještenih do te mjere koji će dati svoj glas LSCG-u misleći da je to isto što i SDP i obratno. Smatramo da izvjesno sentimentalno vezivanje SDP-a za komunističku prošlost, tupi njenu opozicionu oštricu i potpomaže, kao u slučaju Narodne stranke, potpuno besmislenu i za Crnu Goru nepotrebnu podjelu na četnike i partizane. LSCG te formacije ne izjednačava, jer se kolaboracija ne može izjednačiti sa oslobodilačkom borbom, a zločina je bilo i sa jedne i sa druge strane

Građani Crne Gore,

(Podgorica, www.lscg.cg.yu, 18. Mart 1994. godine) - LSCG osjeća kao svoju u prvom redu patriotsku, pa potom političku obavezu, da Vam se, u ovim teškim danima za Crnu Goru, obrati i kao što je uvijek radio, jasno i nedvosmisleno Vam predoči svoje političke stavove u odnosu na aktuelna zbivanja i time, eventualno, doprinese vašem političkom opredjeljivanju. Nadamo se da ste shvatili da bježanje od politike u ovim kataklizmičkim vremenima, nije moguće, jer tačno onoliko koliko vi budete navodno bježali od politike, toliko će, bez vašeg uticaja na nju, politika dolaziti po vas. Bolje je, znači, pokušati da se na nju utiče, nego sa strane posmatrati procese koji vam uništavaju sve komponente koje čovjeka u modernom svijetu čine čovjekom, a posebno one koje su u klasičnoj Crnoj Gori razlikovale soj od nesoja... Liberalni savez je pregnuće za svoje političko djelovanje uvijek nalazio u vjeri da kod većine crnogorskih građana istorijski izbrušen osjećaj za pravdu, istinu, čovjekoljublje, a takođe savjest i samopoštovanje još uvijek nijesu uništeni uprkos višedecenijskom naporu da nam se te osobine satru kako bi se sa nama kao potpuno bezimenim i obezličenim ljudima, lakše manipulisalo.

Demokratska partija socijalista, u čijim je rukama već pet godina sudbina Crne Gore, nema valjanu demokratsku legitimaciju. Ova partija izrasla je iz jednog unutarpartijskog prevrata, da bi vremenom, suštinski ne mijenjajući ni jedan način držanja vlasti u odnosu na strukture koje je antibirokratski svrgla l989. g. , režirala sama proceduru za legalizaciju takvog stanja, bezočno je nazivajući demokratskom. Naši pokušaji da tu partiju navedemo na proces demokratske evolucije, na žalost, nijesu dali pozitivan rezultat.

Na zgarištu Jugoslavije, u okupacionim uslovima u Crnoj Gori, sproveden je jedan prevarantski referendum na kojem su se prevareni građani izjasnili za zajedničku državu sa Srbijom. Srpski režim, postupajući po doktrini o srpskoj nacionalnoj nadređenosti nije našao za shodno da o takvoj državi uopšte i pita srpski narod. Po Crnu Goru porazan rezultat takvih aktivnosti je tzv. Žabljački Ustav kojega čak i najugledniji srpski pravnici smatraju pravno ništavnim aktom, priznajući da njime promovisana ravnopravnost Crne Gore, može biti samo ravnopravnost na papiru, kako zbog izrazite disproporcije država koje se ujedinjuju, tako i zbog čitavog niza objektivnih činilaca. Zato su ovih dana potpuno otvorena i glasna razmišljanja uticajnih krugova velikosrpske politike, da od sadašnje, nazovi federalne države, treba napraviti unitarnu kroz koncept njene regionalizacije i pri tome joj dati pravo ime, ime Srbije, Saveza srpskih država, Saveza srpskih zemalja i tome slično iza čega se, baš kao iza imena današnje Jugoslavije krije koncept Velike Srbije. Nijesmo sigurni da će mnogima u Crnoj Gori postati jasno da se imenom Jugoslavije samo manipulisalo sa prisutnim osjećanjem jugoslovenstva kod Crnogoraca, a kod dobrog broja njih ovaj naziv je poslužio kao štit kojim se krije vlastiti građanski kukavičluk, jer, eto, radi se o Jugoslaviji iako stvarnost do apsurdne očiglednosti pokazuje suprotno.

Crna Gora koja bi imala status regiona u svesrpskoj državi, bez obzira na, možda, i nominalni status republike, u svesrpskoj državi, predstavlja nemoralnu crnu viziju kojom se bezobzirno bača pod noge sav kvalitet koji sublimirano predstavlja sve ono što je izraz crnogorske samobitnosti i vjekovne postojanosti i što bi moglo biti kvalitetna podloga prosperitetne crnogorske budućnosti.

Na vrijeme dešifrujući ovakav scenario namijenjen Crnoj Gori u ludilu jugoslovenskog raspada, LSCG se eksponirao kao politička stranka koja se bori za samostalnu liberalno-demokratsku Crnu Goru, stavljajući znak jednakosti između ovih atributa. Stvarnost je potvrdila ispravnost našeg uporišnog političkog stava da je, u tekućoj redefiniciji nekadašnjeg jugoslovenskig prostora, za Crnu Goru najcjelishodnije da se konstituiše kao samostalna država. I dalje smatramo da samo iz te pozicije, Crna Gora može najbolje procjenjivati vlastiti interes i donositi odluke o saradnji sa drugima. Ni danas nam nije jasno zašto neki građani misle, bez obzira na nacionalnu ili vjersku pripadnost, da je mnogo bolje da se o crnogorskim interesima odlučuje u Beogradu, nego na Cetinju. Pogotovu kada bliža i dalja crnogorska prošlost svjedoči o svim pogibeljima koje je Crna Gora doživjela u onim istorijskim periodima kada su drugi odlučivali o tome što je za nju najbolje, kao i istina o dosegnutim civilizacijskim visinama kada je ona sama procjenjivala optimalnost vlastitih interesa... Upravo, godine koje su počele januarom, koji neprekidno traje od onog 1989. , najbolje svjedoče što znači Crna Gora, lišena političkog subjektiviteta. Vezujući se vazalno za beogradski režim i njegov nacinal-šovinistički projekat, Crna Gora je poništila sav onaj moralni kapital koji su stvorili kroz vjekove naši časni preci, kapital koji se stoljećima vezivao za njeno ime. Zublja časti i slobode koja je plamćela na njenom najslavnijem visu, bivajući tako putokaz porobljenim balkanskim narodima, utrnula je pod ruševinama bošnjačkih i hrvatskih gradova. Trudili smo se, nasuprot ratnohuškačkoj kampanji koju je posredstvom državnih medija vodila DPS i čitav niz prosrpskih stranaka u Crnoj Gori na čelu sa Narodnom, da što manji broj crnogorskih građana uzme učešća u tom naručenom bratoubilačkom ratu, ali sramota države pada na čitav njen narod. Nekada slavno i poštovano crnogorsko ime, danas u svijet izaziva prezir i gnušanje. Trebaće mnogo vremena i truda da se to potre. Uvjeravamo vas da je LSCG jedina politička snaga u Crnoj Gori, kojoj to može poći za rukom.

Prisajedinjenje Crne Gore Srbiji, izvedeno žabljačkim Ustavom po ugledu na sramotnu podgoričku skupštinu iz 1918-te, uvelo je Crnu Goru u jednu vještačku, međunarodno nepriznatu i izolovanu tvorevinu, međunarodno opet optuženu za vojnu agresiju, genocid, etničko čišćenje i svakovrsna nedjela. Zatvarajući oči pred neophodnostima promjena, bježeći od potrebe da se istinski demokratizuju, modernizuju, ekonomski i kulturno reformišu po ugledu na napredne zemlje, Crna Gora i Srbija su, otvarajući jedno po jedno krizno žarište, ušle u sukob, što vojno, što politički, sa svim narodima bivše Jugoslavije. Teritorijalnim osvajanjima na izmaku dvadesetog vijeka, pokušale su kompenzirati totalne neuspjehe u svim oblastima narodnog života. Tragična je činjenica da je najveći dio srpske inteligencije i srpskih nacionalnih institucija, uz podršku Srpske pravoslavne crkve, deklarisao svoju pripadnost imaginarnom vizantijskom kulturnom krugu i stvarno postojećem pravoslavnom fundamentalizmu koji je iznjihala Srpska pravoslavna crkva. Ovim činom produbljen je jaz prema Evropi i zapadnim demokratijama bez kojih ne može biti slobode, demokratije i prosperiteta na ovim prostorima. Svjedoci smo da to rade iste one strukture koje su ne tako davno, podržavale komunistički projekat i da to rade sa jednakom bezobzirnošću za sudbinu naroda, pa ako hoćete i budućnosti vlastite đece.

Crna Gora se tom duhovnom nasilju koje je potpuno potire, ne može suprotstaviti u zajedničkoj državi sa Srbijom, jer su njene političke i kulturne institucije asimilovane u korist Srbije, a srpskom interesu privedena je i njena slabašna ekonomija.

I ovog puta ponavljamo da samo samostalna Crna Gora koja je u našem projektu okrenuta Mediteranu, Evropi i svijetu, može biti garant prosperitetne budućnosti njenih građana, spas iz pakla u koji smo se, beskonačnim manipulacijama DPS-a našli. Samo takva Crna Gora može biti otvorena za sve integracione procese o kojima se mora odlučivati isključivo u demokratskom ambijentu. Takav ambijent podrazumijeva depolitizaciju vojske i policije, demonopolizaciju državnih medija, istinski nezavisno pravosuđe i strane posmatrače. Bez ovih ispunjenih preduslova ni jedan vid političkog izjašnjavanja u Crnoj Gori, bilo da je riječ o izborima, referendumu ili drugom, ne može se smatrati demokratskim i legitimnim.

Za razliku od ostalih parlamentarnih stranaka, LSCG je jedina autohtona politička snaga u Crnoj Gori. Ostale su, na razne načine, proizašle iz antibirokratske revolucije što neminovno utiče na njihov profil.

Vladajuća DPS je, po srpskom nacional-socijalističkom uzoru, inovirani Savez komunista Crne Gore. Elitu te partije čini antireformsko, dogmatsko jezgro iz taktičkih razloga osvježeno proruskim golootočkim robijašima sa kojima beskrupulozno manipuliše, a baza joj je birokratski aparat vezan za vlast i dio, od režima privilegijama podmićene, ideološki ograničene, ali moralno uništetene inteligencije. DPS je saučesnik u srpskom nacionalističkom nasilju nad Jugoslavijom i glavni krivac za crnogorski politički, ekonomski i moralni slom. Srpsko-crnogorska federacija je samo administrativno rješenje po mjeri njenih vlastodržačkih interesa.

Narodna stranka je, i pored ispoljenih težnji da se transformiše u stranku građanske orijentacije, ostala okovana etničkim i vjerskim nacionalizmom, a potom i apsurdnim četničkim revanšizmom. Vezujući svoje ideje za poraženu vojsku Crnogorcima tuđe dinastije, uzimajući crnogorsko srpstvo i svetosavlje kao ključne odrednice, te zastupajući, u isto vrijeme, neku nedefinisanu crnogorsku ravnopravnost i folklornu crnogorsku posebnost, Narodna stranka je ideološkom smislu, ostala čardak ni na nebu ni nazemlji. S druge strane, ona može biti potpuno zadovoljna, jer je vladajući DPS ispunio većinu temeljnih odrednica političkog programa Narodne stranke. A sve što je Narodna stranka javno tražila u odnosu na državno i nacionalno pitanje Crne Gore i Crnogoraca, DPS je mučki, prevarom i manipilacijom sa crnogorskim građanima, ostvario. Sukobi Narodne stranke i vladajućeg DPS-a, svode se samo na golu borbu za vlast u regionu Crna Gora, jer im je status regiona, što Crna Gora danas faktički jeste, neophodan za probitačnost na tzv. saveznom nivou. Samo zato se, obje karakteriše averzija prema zapadnoj kulturi i civilizaciji.

Srpska radikalana stranka je militantna ekspozitura najokorelijeg velikosrpskog nacionalizma zasnovanog na paranoičnoj mržnji prema svemu što nije i srpsko i pravoslavno. To je stranka koja svoj projekta temelji na brojnim predrasudama, posebno nacionalnim i vjerskim između ostalog i na mržnji prema svemu onome što je crnogorsko. U slučaju SRS, predrasude sežu toliko duboko da se može reći kako je ova stranka, u svojoj biti, rasistička. No, stvarni razlog njihovog postojanja u Crnoj Gori, jeste izazivanje haosa ukoliko Crna Gora pokuša, bila to i demokratska sredstva, da izađe iz sadašnje kvazi-državne jugoslovenske tvorevine.

Socijal-demokratska partija Crne Gore je nastala kao savez nekoliko manjih stranaka lijeve orijentacije. To je stranka čiju je pojavu na političkoj sceni Crne Gore, LSCG dugo priželjkivao, bez obzira i na izraženu odbojnost prema LSCG-u nekih njenih osnivača. Osnivači ove stranke učestvovali su na svim mitinzima i akcijama čiji je stvarni pokretač bio LSCG. Osnivači SDP-a, a nakon osnivanja i sama SDP, solidarisala se sa temeljnim zahtjevom LSCG-a o neophodnosti konstituisanja Crne Gore kao samostalne države. U međuvremenu, u crnogorskoj javnosti stvorio se opravdan utisak o prisnoj saradnji između dvije stranke koja je rezultirala spontanim nazivom stranaka crnogorskog bloka. Međutim, tokom vremena, posredstvom prisustva poslanika Socijalističke partije u tzv. saveznom, jugoslovenskom parlamentu, koja je jedan od osnivača SDP-a, ona je faktički priznala postojanje sadašnje jugoslovenske tvorevine, što se može zaključiti i iz izjava njenih čelnika. Smatramo da je ovim postupkom znatno otežana spoljnopolitička pozicija zahtjeva za suverenošću Crne Gore, s jedne strane, a sa druge strane nekoliko procrnogorskih nastupa u tzv. saveznom parlamentu, pripadnika ove stranke, te pasivno držanje poslanika DPS-a u odnosu na njih, doprinijeli su stvaranju i od same DPS, odnosno njene policije širenih glasina, da se i ona nalazi na putu samostalne Crne Gore, što je crnogorskoj opoziciji oduzimalo dragocjeno vrijeme i tupilo oštricu njenih političkih aktivnosti. Sve je to doprinijelo stvaranju utiska o nekakavoj navodnoj diferencijaciji u redovima DPS-a po osnovu nacionalnog i državnog pitanja Crne Gore i njenog istinskog demokratskog preobražaja. Sve ovo je doprinijelo da LSCG postane znatno suzdržaniji u odnosu na SDP a posebno na tezu da se za Crnu Goru može izboriti, tzv. tihim hodom kroz institucije, što mi smatramo izvanrednom taktičkom osmišljenošću DPS-a radi umaranja opozicije i njenog faktičkog utapanja u institucije vlasti, upravo onako kako to radi Milošević u Srbiji lomeći tamošnju opoziciju u paramparčad. Zato LSCG podržava razlikovanje LSCG-a i SDP-a do tog nivoa da ne smije biti neobaviještenih do te mjere koji će dati svoj glas LSCG-u misleći da je to isto što i SDP i obratno. S druge strane ne uočavamo teorijsku osnovu socijalizma u interpretaciji SDP-a. Smatramo da izvjesno sentimentalno vezivanje SDP-a za komunističku prošlost, tupi njenu opozicionu oštricu i potpomaže, kao u slučaju Narodne stranke, potpuno besmislenu i za Crnu Goru nepotrebnu podjelu na četnike i partizane. LSCG te formacije ne izjednačava, jer se kolaboracija ne može izjednačiti sa oslobodilačkom borbom, a zločina je bilo i sa jedne i sa druge strane. Uvjereni smo da i našu prošlost mogu kristalizovati samo evropski standardi naučnih istraživanja i njihovih valorizacija. Jedino pomoću njih, možemo izbjeći slijepe ulice istorije u koje nas uporno, postavljajući namjerno pogrešne znakove, gura vladajuća DPS.

Podgorica, www.lscg.cg.yu, 18. Mart 1994. godine

vrh

Copyright © Liberalni savez Crne Gore, 2003