Liberalni savez Crne Gore
Predsjednik LSCG Slavko Perović
Nikšić, 13. Jul 1995. godine

Liberalni Nikšiću, liberalna Crna Goro,

(Nikšić, www.lscg.cg.yu, 13. Jul 1995. godine) - Ove 1995. g. demokratski svijet i međunarodna zajednica proslavili su 9. Maja petu deceniju pobjede nad fašizmom. Tog devetog maja 1995. g. čitavi svijet je tugovao nad desetinama miliona ljudi koji zu izgubili živote, tugovao nad milionima žrtava holokausta i odao puno poštovanje onima koji su se borili za pobjedu čovječnosti, a protiv diktature, ugnjetavanja i agresije. Potomci neprihatelja, pedest godina poslije našli su se na istoj strani manifestujući i potvrđujući svoju odlučnost da grade svijet što tješnje saradnje, svijet bez zidova, ideoloških prepreka i političkih netrpeljivosti.

Mi smo se danas okupili ovđe, na ovom trgu slobode u slobodarskom crnogorskom Nikšiću da damo doprinos u obilježavanju ovog veličanstvenog jubileja, jubileja koji obavezuje na dalja pregnuća, a pogotovu nas, ovđe u Crnoj Gori. Dakle, tog devetog maja od Moskve, preko Londona do Vašingtona, viorile su se zatave zemalja antifašističke koalicije. Na žalost, na pobjedničkim jarbolima nije bilo mjesta za zastavu jedne male, ali drevne slobodarske države, za junačko znamenje jednog od najmanjih, ali drevnih evropskih naroda - nije bilo mjesta za časni orao crnogorski. I već drugi put u najznačajnijim trenucima ovog dvadesetog vijeka nije bilo mjesta u svjetskim razmjerama za Crnu Goru, bez obzira na njen više nego častan, više nego hrabar, više nego čojski i junački doprinos na oltar evropske slobode. Prvi put se to desilo Crnoj Gori 1. decembra 1918. g. kada je postala jedina zemlja saveznica u svjetskoj istoriji, koja je za svoj doprinos pobjedi saveznika u Prvom svjetskom ratu, nagrađena, pod znacima navoda, vlastitim nestajanjem sa geografske i političke karte svijeta, uništenjem njene slavne dinastije Petrović Njegoš, uništenjem vlastite crkve autokefalne i brisanjem crnogorskog nacionalnog imena. Od te sudbine nije je moglo spasiti herojsko pregnuće jedne mojkovačke bitke i više nego bratski njen saveznički odnos prema Srbiji inače nezapamćen po poštenju u evropskoj istoriji. To je bilo dakle početkom ovog vijeka, a evo, na njegovom samom izmaku, Crne Gore 1995. g. ponova nema na političkim kartama Evrope i svijeta nema bez obzira na pregnuće junačkog antifašističkog 13. jula. Nema dragi moji liberali, jer Crna Gora izuzev 13. jula 1941., u prijelomnim trenucima ovoga vijeka nije uspjela da pronađe sebe, da artikuliše, definiše i izrazi vlastiti interes, već je služila tuđem… Mnogi su uzroci takvom stanju, ali se može reći da je Crna Gora počela da se gubi, nestaje, u onim trenucima kada je njena vlast u ime maglovitih vizija sveslovenstva, rusofilstva srpstva, velikosrpstva, kominizma i internacionalizma bila spremna da uništi vlastiti interes, interes, svoje majke, sestre, brata, komšije, prijatelja. Tako označen ovovjekovni istorijski put Crne Gore je neshvatljivi čin bježanja od same sebe, čin odbijanja realne definicije crnogorskih interesa. Mi u Liberalnom savezu želimo da definišemo crnogorske interese, rekli smo da želimo istinito sagledati Crnu Goru kako prošlosti, tako sadašnjosti i po mogućnosti, predviđati budućnost. S druge strane želimo da sebe vidimo kao stranku istine, stranku koja će između istine ili vlasti uvijek izabrati istinu. A takvi smo, jer smo držatvorna stranka, jer smo stranka slobodnih samosvjesnih ljudi i jer shvatamo da se stara crnogorska država može obnoviti i postati demokratska, bogata i služiti sreći svih u Crnoj Gori, samo ako u njen temelj bude ugrađen ugaoni kamen istine. Zato smo došli danas, da ođe, na ovom trgu slobode, u ime slobodne Crne Gore kažemo naše viđenje 13. jula. Došli smo da kažemo da je crnogorski, a ne srpski narod prvi podigao ustanak u fašizmom zgaženoj Evropi da su masovne trinaestojulske akcije crnogorskih ustanika, a ne sedmojulsko ubistvo jednog srpskog žandarma u Beloj Crkvi označile početak najveličanstvenijeg, apsolutno jedinstvenog i u novijoj evropskoj istoriji nezapamćenog opštenarodnog ustanka kakav je podigao crnogorski narod. Došli smo i da kažemo imena koja se decenijama nijesu smjela pomenuti, a koja su činjela. Privremenu vrhovnu komandu ustaničkih trupa, došli smo da pomenemo Arsa Jovanovića, kapetana krljevske jugoslovenske vojske, Milovana Đilasa, delegata CK KPJ, Blaža Jovanovića, Boža Ljumoviča i Baja Stanišića, pukovnika jugoslovenske kraljevske vojske. Liberali, samo pominjanje ovih imena, sagledavanje njihovih kasnijih sudbina govori o dubokim ideološkim i političkim razlikama, često potpuno suprotstavljenim u malenom crnogorskom političkom tkivu. U nedemokratskim i autoritarnim prijeratnim i poslijeratnim uslovima te podjele se nijesu mogle demokratski razriješiti, već se poslijeratni autoritarni režim održavao na vještačkim četničko-partizanskim podjelama. Ovim podjelama su se dodavale bjelaško-zelenaške, proruske i prozapadne i tako sve u krug, u nedogled, kao energija za život jedne nedemokratske komunističke vlasti. I ova današnja DPS vlast je za ovih šest godina ne samo uspješno koristila, već i nadgradila tu vlastodržačku tehnologiju svojih prijethodnika, bitno i temeljito učestvujući u uništavanju bivše Jugoslavije i sprečavanju njenog demokratskog preobražaja, dodajući joj nove i origionalne norfilovske forme. Pa zar u ovom dičnom gradu, na ovom svijetlom trgu nije organizovaln najsramotniji miting u istoriji Crne Gore - miting navodno gladnih Crnogoraca i to u trenucima kad je radnik u nikšićkoj željezari primao od 800 do 1000 DM. Najnovija DPS moda je pokušaj proizviđenja novih što eksteremnijih četničko-partizanskih podjela u Crnoj Gori sve u korist opstanka na vlasti beogradskog mentora u supruge mu Mire. Liberali shvataju da su i komunistički i četnički pokret po svojoj prirodi i u svojoj srži bili antidemokratski pokreti.

Komunistički prosovjetski, a četnički probritanski, prozapadni. Prvi zasnovan na antidemokratskoj ideji diktatire proleterijata i ekskluzivitetu društvene svojine, a drugi zasnovan na nacinalšovinističkom velikosrpskom monarhističkom ekskluzivizmu etnički čiste Velike Srbije u opkviru Jugoslavije. Komunistički je bio nacionalno tolerantan, a ideološki isključiv, a drugi je bio nacionalno, vjertski i ideološki ekskluzivan. U uslovima komadanja i okupacije one bivše druge Jugoslavije, komunisti su se odlučili za beskompromisnu vojničku borbu protiv okupatora, a četnici su tokom l941.g. imali sličan tok. Dalji razvoj događaja, partizane je načinio značajnim činiocem antifašističke koalicije, što im je priznao čitav svijet, a četnici su trajno odlažući vojničko suprotstavljanje okupatoru prethodno htjeli da vojnički unište partizanski pokret, uz pomoć i podršku okupatora. Ove podjele kao dominantne u Crnoj Gori dovele su do toga da u ime kominterne ili Velike Srbije u maloj Crnoj Gori ubija brat brata, otac sina, prijatelj, prijatelja i komšija komšiju. Sve je to, uz revanšističko ponašanje partizanskog pobjednika, koštalo Crnu Goru uz druge žrtve okupatorskog terora, 50.000 mrtvih što iznosi 11% ukupnog stanovništva malecne Crne Gore.

Liberalni savez baštini antifašističku tradiciju 13. Jula i smatra je veličanstvenom podlogom za izgradnju demokratskog civilnog duštva u Crnoj Gori. Ona pripada svim istinski demokratski orijentisanim građanima Crne Gore, svim onima koji shvataju da su četnici izgubili rat, a komunisti mir koji nam se, kao i čitavom svijetu krvavo rasprskava u lice, svim onim koji shvataju da je ideološki, nacionalni ili vjerski ekskluzivizam put u fašizam. Mi Liberali na kraju dvadesetog vijeka nećemo da vodimo izgubljene bitke svojih očeva, a za koje su oni mislili, shodno prilikama, da su prave. Našli smo se jedinstveno okupljeni oko ideje samostalne i demokratske crnogorske države, kako bi sami određivali svoju sadašnjost i budućnost u saradnji i kooperaciji sa svijetom, kroz izgradnju Crne Gore kao otvorenog multikulturnog, multikonfesionalnog i multietničkog društva, Crne Gore koja bi iskazivala svoj nacionalni ponos kroz što veći ostvareni životni standard i nacionalni dohodak, a ne kroz jeđenje korijenja. Liberalni savez odbacuje svaku vrstu podjela na izdajnike i patriote, već poziva sve političke snage u Crnoj Gori da se okupe oko poštovanja evropskih standarda u svim oblastima života i rada i mogućnosti njihove implementacije u crnogorski društveni organizam shvatajući da će sve eventualno stvorene tzv. velike države na tkivu prostora bivše Jugoslavije, otati male, siromašne i totalitarne tu na samom pragu ujedinjene Evrope.

I na kraju, dame i gospodo Liberali, možemo se na žalost pohvaliti u ovoj petoj deceniji pobjede nad fašitzmom i našom liberalnom petogodišnjom antifašističkom borbom, stalnim ukazivanjem ba njegove pojave u našoj kući i van nje, stalnim demaskiranjem tih pojava, principijelno smo stajali i stojim u odbrani ugroženih prava pa ma bila ugrožena i našim ljutim političkim protivnicima. Time dokazujemo konkretno, a ne u teorijskim raspravama, kako se gradi i brani demokratija u Crnoj Gori. Na sreću Crne Gore živimo u uvjerenju da se ogroman broj ljudi, bez obzira na ideološke podjele, okreće poštovanju demokratskih principa, štiteći ih upravo od onih koji imaju svu vlast u Crnoj Gori i crnogorskom parlamentu, štiteći ih od one političke strukture koja se nikada nije suprotstavila tim pojavam, već ih prizvodila i podržavala kada je to bilo i njenom vlastodržačkom interesu, gušeći demokratsku kulturu kao neophdan element za konstituisanje demokratskoih institucija i demokratskog života u Crnoj Gori. Kao da se bestijalna rušenja bosanskih gradova i egzodus desetina hiljada civila nezapamćen od jevrejskog holokausta, dešavaju neđe daleko, a ne tu pred našim pragom. Ako smo se mogli zgražavati nad sudbinom opsađenog Lenjingrada, razorenog staljingrada, bombardovanjem Beograda, Varšave, Roterdama, onda se moramo zgranuti nad sudbinom svih bosanskih Vukovara i Sarajeva. Nema te politike koja se može opravdati korišćenjem tajnih sredstava, a za proklamovane ciljeve. To je fašizam! Nadaju se da će svoju vlast produžiti novim vraćanjem petokrake, koju su prethodno srozali, ponovnim vraćanjem na tokove komunizma, jer tako želi Mirjana Marković i njeni kukavički penzionisani i drugi generali kojima nikada nije dosta vlasti i privilegija.

Nadajući se da ovakvi primitivni scenariji namjenjeni Crnoj Gori neće proći, uvjeren da ćemo se naći pomireni oko poštovanja ljudskih prava i sloboda u Crnoj Gori još jednom vas pozdravljam uzvikom: “Živio slobodarski liberalni Nikšić!”

Živjela nezavisna demokratska i evropska Crna Gora!

Nikšić, www.lscg.cg.yu, 13. Jul 1995. godine

vrh

Copyright © Liberalni savez Crne Gore, 2003